Polo Meu Carreiro

Unha imaxe contra a agresión

2009-07-23T06:20:00.005+02:00

Manifesto pola hegemonia social do galego

2009-07-17T06:47:00.002+02:00

Un novo texto defendendo a lingua galega dos ataques á que está sendo sometida ven de ser publicado co nome de 'Manifesto pola hegemonia social do galego', e permite ser asinado en:
http://www.peticao.com.pt/hegemonia-social-do-galego

Ferramentas de deseño lingüístico

2009-07-09T07:53:00.006+02:00

Tal como están as cousas últimamente, estas ferramentas parecen ser as empregadas polos que teñen responsabilidades para dirixir actualmente o deseño das políticas lingüísticas en Galicia.
O peor que lle pode suceder a unha lingua e que alguen poida pensar que non serve para todo tipo de ámbitos, e que ten o dereito a non coñecela. É un ataque premeditado, unha agresión, unha auténtica puñalada no corazón da cultura galega.

O dibuxo é orixinal de Sito Muiños, que é capaz de dibuxar calquer cousa que se lle ocurra ou que se lle pida.

A Lingua galega, patrimonio da humanidade

2009-07-06T01:50:00.005+02:00

O manifesto "Galego.Patrimonio da Humanidade" está a ser promovido e ten o su propio espazo web para permitir apoios.
Pódese ler e descargar en http://galegopatrimoniodahumanidade.blogaliza.org/.

Unha iniciativa como esta, de apoio á lingua galega fronte aos ataques claros á que está sendo sometida, incluso polo propio executivo galego, merece todo o meu apoio, ainda que poida disentir con parte do texto. Nese sentido o que fixeron os diferentes gobernos da Xunta foi tratar de ir aplicando -con diferente fortuna- o que a Constitución e o Estatuto de autonomía contemplan como elementos característicos da identidade cultural galega: a normalización lingüística e a defensa do galego, entre outros temas. Seguramente non se fixo todo o que se debía, ou non se fixo patente esa necesidade de modelización dun sistema lingüístico de cultura que permitise a toda a sociedade galega verse reflexada nel sen necesidade de ter que recurrir ao castelán. Iso sería a auténtica normalización lingüística. O que está a facer este último goberno é ir en contra das razóns que a sociedade galega lle deu no seu momento á iniciativa de instituir un goberno galego. A identidade cultural galega vai unida inexorablemente ao uso, dignificación e promoción da lingua galega. Todo o que non se faga para protexer a unha lingua discriminada como a galega será algo que irá en contra dos principios teóricos que sustentan políticamente á Xunta de Galicia como entidade de goberno galego. A realidade é que os medios de comunicación en Galicia, durante todos estes anos de postfranquismo, foron implantando a sua capacidade de difusión, e agora prácticamente chegan a todos os rincóns. Os medios electrónicos como internet están seguindo o mesmo camiño de posibilidade real de acceso masivo. A cuestión é que, se anos atrás se analiza esta mesma situación poderáse ver que a diferencia é abismal. Os medios de comunicación, e polo tanto as referencias institucionais, culturais, educativas, a ilustración nunha palabra, non chegaron durante séculos a unha boa parte da sociedade galega, o mundo rural, que mantivo a lingua galega por utilidade, por necesidade de comunicación. Pero ao mesmo tempo no ámbito urbán foise establecendo e impoñendo, tamén durante séculos, unha cultura en castelán, educación en castelán, refinamento en castelán, medios de comunicación en castelán, de modo que a sociedade, para poder medrar na vida, viuse na necesidade de someterse á lingua imposta polo poder. Actualmente os medios de comunicación, que xa se sabe que son o espello onde a sociedade ve reflexado o seu modelo lingüístico, incluso máis que a literatura, non empregan o galego máis que en contadas excepcións, o que é tamén un índice do prestixio social que ten a lingua galega nos ámbitos sociais e económicos en Galicia. O asunto da lingua non é un tema exclusivamente cultural, algo litúrxico como ás veces algúns organismos ou algunhas empresas o ven. É un problema de educación frente á ignorancia. Aínda hoxe hai xente que, en entornos galegofalantes ou próximos a falantes en galego, evitan transmitir esta lingua galega aos seus fillos, pretendidamente cun criterio de calidade educativa. Ese é o gran problema: a diferencia de trato e de respecto que supón a consideración dunha ou doutra lingua, a diglosia. Pero é que todos nos informamos como podemos, ainda que non todos temos a mesma formación. E ademáis os medios de comunicación empregan a información como mercancía, en función dos seus intereses empresariais, polo que ás veces non teñen reparos en terxiversar, manipular ou mentir. Vai ser necesario algo máis que esta iniciativa do galego como patrimonio da humanidade, que suscribo. Sobre todo é necesario darlle á lingua galega a maior consideración que se merece, que é falala en todos os ámbitos, en todo tipo de situacións e con todo tipo de persoas. Con todo respecto.

Poesía contra a ignorancia

2008-05-17T23:41:00.008+02:00

Unha outra forma de homenaxear á lingua galega é a da iniciativa de Blogues pola lingua. Tomamos nota tamén, enviamos a nosa adhesión e reproducimos o poema de Celso Emilio Ferreiro "Deitado frente ó mar" , extraído do seu libro Longa noite de pedra.

DEITADO FRENTE Ó MAR

Lingua proletaria do meu pobo
eu faloa porque si, porque me gusta
porque me peta e quero e dame a gana
porque me sae de dentro, alá do fondo
dunha tristura aceda que me abrangue
ó ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sen raíces
que ó pór a garabata xa non saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
fala-la fala nai,
a fala dos abós que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos da linguaxe,
remo e arado, proa e rella sempre.

Eu faloa porque si, porque me gusta
e quero estar cos meus, coa xente que sufren longo
unha historia contada noutra lingua.

Non falo prós soberbios,
non falo prós ruíns e poderosos,
non falo prós finchados,
non falo prós estupidos,
non falo prós valeiros,
que falo prós que aguantan rexamente
mentiras e inxusticias de cotío;
prós que súan e choran
un pranto cotián de volvoretas,
de lume e vento sobre os ollos núos.
Eu non podo arredar as miñas verbas de
tódolos que sufren neste mundo.
E ti vives no mundo, terra miña,
berce da miña estirpe,
Galicia, doce mágoa das Españas,
deitada rente ó mar, ise camiño...

17 de maio. Día das letras galegas

2008-05-17T09:13:00.008+02:00

Xosé Mª Álvarez Blázquez: unha vida, un ano, un día.

Unha celebración é un acto simbólico. Os xornais galegos publican algunhas páxinas en galego co gallo do día das letras. E probablemente é necesario algún xesto deste tipo para recordar de cando en vez que -independentemente do feito de que convivan varias linguas- a lingua maioritaria e propia deste país é o galego. Pero mellor é saber que as letras galegas teñen todos os días do ano para poder celebrar a práctica da sua existencia e a única razón de ser dunha lingua: a comunicación. Os medios de comunicación, poderes mediáticos, ámbitos culturais e certas institucións poderían xa ir deixando de considerar o asunto como algo folklórico, ritual anual, e decidirse dunha vez polo emprego habitual da lingua galega en todos os ámbitos de traballo, todos os días do ano. Se os medios, cuarto poder, continúan a empregar maioritariamente outra lingua distinta do galego como lingua de cultura, súa é a responsabilidade no mantemento de actitudes diglósicas. Os políticos coherentes terán que asumir o compromiso coa lingua e coa cidadanía, e actuar en consecuencia.

O Día das Letras galegas homenaxea este ano a Xosé Mª Alvarez Blázquez. Desde aquí facémonos eco do acontecemento, recollendo estas imaxes, textos e comentarios que A Nosa Terra ten publicado na rede.

Pola sua parte Vieiros publica un interesante especial sobre as Letras galegas, onde incluso pódese descargar de balde un exemplar facsímile de Poemas de ti e de min, primeiro libro de poemas de Xosé María Alvarez Blázquez, escrito nos anos trinta e publicado en 1949.

Ano novo, mensaxe nova

2008-01-01T15:07:00.000+01:00

Bos días, bos meses e bo ano novo para todos neste día 1 de xaneiro de 2008. Vou empezar este ano, como se ve, cunha mensaxe nova, que xa hai días que non escribo nada.
Con agradecemento para quen me ofreceu xentilmente a sua morada nestes días de festas e traballo. Sí, hai xente que tamén traballamos nestes días. Xente rara.

Como referencia do 2007 que rematou, simplemente unhas cousas: O descubrimento do café descafeinado de máquina, que ten un sabor auténtico, uns colegas estupendos e estupendas do Másterlup, e un recordo en forma de foto para mostrar o que non serve para nada: o asasinato. De calquer tipo que sexa. Recordaremos sempre, entre outras víctimas da violencia, a Benazir Bhutto.

Creación colectiva de documentos en liña

2007-12-17T16:00:00.000+01:00

Creación colectiva de documentos en liña.

Google Docs, ou cómo empregar simplemente o navegador web para editar un documento.
Outra novidade máis destes días tecnolóxicamente motivadores.
Obriga a depender de aparellos alleos, porque -polo que se ve- todos estes textos que podemos ir redactando, incluso de xeito colectivo, son almacenados directamente na web, nas sedes deste tipo de servicios.

Funciona como o correo web, o webmail. Non se precisa estrictamente dun arquivo persoal e físico dos documentos. Xa o propio sistema se encarga de cardar copias e versións.
Podemos exportar a un montón de versións, como html, pdf, word, rtf, open office, texto.
Podemos imprimir o documento, compartilo, publicalo nun blog,etc.
Podemos facer tamén follas de cálculo ou presentacións.

O asunto de Zoho parece algo ainda máis complexo, con máis posibilidades,como veremos hoxe.
Según parece poderemos tamén realizar diferentes tipos de documentos, non só redactar textos, tamén follas de cálculo, presentacións, wikis, etc.
Tamén poderemos comunicarnos mediante chat, audio, ou video, se todo funciona.

Como non iba ser menos, tamén podemos engadir imaxes, como este facsímil da sinatura de Juan Varela, defensor da Coruña en 1589 fronte aos invasores ingleses:

Ou esta outra de Bruce Springsteen en Bilbao:

Ou esta outra de Troula e Agra en 1978, diante do local de ensaio da rúa Comandante Fontanes da Coruña: ¿Coñecedes a alguén?

Foto Luisa G. Avecilla (1978)

De momento vou ver se este texto se publica directamente no meu blog, que é outra forma máis de interacción.

Saúdos.

Pablo

si ola si.... probando...

2007-12-16T22:21:00.001+01:00

un dous tres probando... ;)
Acabo de ler a túa iniciativa de blog compartido no foro, e non puiden resistirme a probala!
Un saúdo a todos,
Laura Mariño

Probando, probando...

2007-12-16T20:17:00.001+01:00

Ola Pablo!

Completamente de acordo con Verónica! Moitas grazas polas túas achegas, porque eu cando menos, non tiña idea deste recurso.

Un saúdo, e a ver se desta volta logras manter a bichería cibernética controlada!

Bea

Probando nuevas aplicaciones.

2007-12-16T13:58:00.001+01:00

Hola Pablo! Acabo de leer tu comentario en el foro y mando este mensaje como prueba para que sea publicado en tu blog. No sabía que se podía publicar conjuntamente de esta manera, y la verdad estoy aprendiendo muchísimo gracias a los compañeros del máster como tú que aportan sus conocimientos. Precisamente esto demuestra el carácter didáctico de este módulo y del máster en general. Coincido contigo en que el correo electrónico es una aplicación que, a la vez que sencilla, permite multitud de tareas, e intentaré probarlas a medida que las vaya conociendo.
Un saludo.
Verónica.

Proxecto colectivo

2007-12-16T03:50:00.001+01:00

O feito de poder escribir nun blog, ou editar unha
páxina web, dun xeito colectivo pode permitir un
seguimento no desenvolvemento dun proxecto comun, ou
unha forma de interactuar entre profesor e alumnos, se
consideramos aplicacións didácticas.

Tecnoloxías da comunicación

2007-12-16T02:21:00.001+01:00

Este texto pretende ser unha proba de funcionamento de publicación remota. Escrita e enviada desde un teléfono móbil. Saúdos.

___________________________________

Explicación e solicitude de axuda:

Efectivamente a publicación remota funcionou. Agora mesmo estou editando no computador e ampliando o texto anterior que previamente enviara desde o teléfono móbil. O texto foi automáticamente publicado no blog como unha entrada nova de texto e co título de 'Tecnoloxías da comunicación'.
O feito de que a redacción e o envío se fixera desde o teléfono móbil ou desde un computador fixo cambia algo as cousas, ainda que en ambolosdous casos o que se fai é facer uso do correo electrónico para escribir, enviar e finalmente decidir a publicación automática no blog. Trátase de publicación web desde o correo electrónico.
A importancia desta nova forma de publicar radica na mesma simplicidade da propia tecnoloxía do correo electrónico, que segue a ser para min un dos pilares desta revolución tecnolóxica. O feito de empregar o móbil, efectivamente é unha sofisticación porque non estamos ainda moi habituados a facer uso do correo no móbil, e ao mesmo tempo non deixa de ser un engorro escribir texto en aparellos tan diminutos. Creo que hoxe aínda non está implementado, pero calquer día tamén se poderá publicar un blog desde un SMS. En ambos casos non é cómodo pero polo menos co mail funciona.
Pero o importante é constatar que poderíamos escribir e publicar un blog desde prácticamente calquer computador, por antigo que fora, con tal de que tivese acceso a un programa de correo electrónico. Mesmo podería suceder que ese mesmo computador -se fora realmente arcáico- podería permitir a redacción e o envío do texto para publicar e ao mesmo tempo non ser capaz de visualizar o blog xa editado e publicado, dependendo do grao de sofisticación da maquetación do blog.
Normalmente o enderezo de correo para enviar e publicar no blog é algo privado, para que a publicación esté reservada ao autor. Non obstante quixera facer unha experiencia de publicación colectiva e intentar que puidesedes publicar non só comentarios, senon os propios vosos textos neste blog. Temporalmente farei público o enderezo de envío e posteriormente cambiareino, para que volva a ser privado.
Invítovos a que enviedes unha mensaxe de correo electrónico a pabitoral.masterlup@blogger.com, indicando un título no 'asunto' e escribindo o que queirades no 'corpo'.
Se todo sae ben, os vosos textos sairán publicados no blog. Podería ser interesante desde un punto de vista didáctico, de aprendizaxe colectivo, ou mesmo profesional, de colaboración nun proxecto.
Saúdos.

Saúdos para colegas do MásterLUP

2007-12-12T13:44:00.000+01:00

Ola. Como vedes xa estamos de novo conectados , ainda que doutro xeito. Aquí non son pablomac, senon pabi toral.
Sempre tiven interés polas novas tecnoloxías, unha especie de 'deixame ver que hai dentro e cómo funciona'. E cando se trata da comunicación pode ser realmente apaixoante.
Os aparellos mecánicos e electrónicos, para empezar, sempre me chamaron a atención porque permitían prolongar algún tipo de acción desde a decisión dun mesmo. Máis ou menos.
Tamén tiven problemas. Un enchufe da casa onde vivía de pequeno estoupou e ficou marcado de negro porque tiven a ocurrencia de meter unhas tixeiras. Duas puntas afiadas, dous buraquiños. Todo parecía adecuado. Non sei cómo ainda estou vivo. Alí non había ningun impedimento. E ademáis creo que eu ainda non sabía ler.
Aquela casa era unha especie de pazo de pedra con calefacción, auga corrente e luz eléctrica. Despois soupen que era unha estación do ferrocarril colgada na parte sul de Manzaneda.
Os problemas deste blog tamén teñen que ver coa tecnoloxía, ainda que doutro xeito. Na primeira mensaxe desta nova época xa se pode saber por qué.
Que non pase nada.

Retorno ao blog

2007-10-18T02:55:00.000+02:00

Xa nin recordaba que tamén eu fixera os meus pinitos na blogmania.
Pero no seu momento deixara moitos buracos abertos, e agora estaba cheo de spam. Había tempo que nin entraba para lelo, nin por suposto escribía nada. Sen embargo tiña máis de 3500 entradas de texto aparentemente escritas por min, enviadas por min mesmo sen eu sabelo.
Os robots que andan pululando pola web en busca de correos electrónicos, enderezos, maneiras de enviar spam, parece que non paran, semellan a bichería metálica de Matrix querendo ameazarnos a todos cos seus anuncios, pretendendo vendernos de todo, aumentarnos o tamaño de todo o aumentable, ofrecéndonos productos miragre e dándonos absolutamente o coñazo.
Solución: Borrei todo o blog, e encetei de cero. Polo menos así está limpiño de porquería.

Saúdos e boa música.